بهشت

بعضی وقت ها هم بهشت می شود فاصله بین دو ستون ، پشت پنجره یک اتاق ، گوشه بالکن یک خانه همان جایی که احساس امنیت به تو می دهد همان جایی که در آن می روی در دنیای خودت و حسابی قضاوت می کنی بدون ترس، دوست می داری بدون واهمه، لبخند می زنی ، و خیال می بافی با تار و پود خاطره های ریز قدیمی، بعضی وقت ها زیبایی یک جایی تنها برای قدمهایی است که آنجا برداشته شده زمانی، برای ریشه هایی که بافته شده و هزار برای دیگر ... که آخرش می شود اینکه هیچ جا خونه آدم نمی شه هیچ جا این پیچ راه نمی شه هیچ جا این کوچه و این خیابان نمی شه و هیچ جا مزه قدم زدن در اینجا رو نمی ده و اینجا همون جاست.